Κωνσταντινουπολίτες Χημικοί

Οι Οικουμενικοί Πατριάρχες

Γρηγόριος Ζ΄ Κωνσταντίνος ΣΤ΄ Βασίλειος Γ΄ Φώτειος Β΄ Βενιαμίν Α΄ Μάξιμος Ε΄ Αθηναγόρας Α΄ Δημήτριος Α΄

Ιστορίες από το Βυζάντιο

Στον πρώτο τόμο ανοίγεται μπροστά μας ο ρωμαϊκός κόσμος στην κορυφή της ακμής και της έκτασής του.

Αρχείον της ιεράς θεολογικης σχολής της Χάλκης Θεολογικής σχολής της Μεγάλης του Xριστού εκκλησίας

Η τουρκική εξωτερική πολιτική στον Καύκασο

Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί καταρχήν να καλύψει, έστω σε ένα μικρό βαθμό, το κενό που υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία για την ιστορία του Καυκάσου, τους λαούς του και τα προβλήματα της περιοχής. Ωστόσο, ο κύριος σκοπός της είναι να συνεισφέρει στην κατανόηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στο Βόρειο Καύκασο και τις τρεις ανεξάρτητες δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας.

Βραχύ Χρονικό

Το Βραχύ Χρονικό παρουσιάζεται εδώ στην νέα ελληνική, συνοδευόμενο από μια κατατοπιστική εισαγωγή και διευκρινιστικά σχόλια, προκειμένου ο αναγνώστης να κατανοήσει πληρέστερα τις ιστορικές συνθήκες που σφράγισαν το τέλος της Βασιλίδας των πόλεων.

Η Τουρκία στις φλόγες

Άρθρα γνώμης του Λεωνίδα Κουμάκη για την περίοδο 2008-2017 κατα ημερομηνία δημοσίευσης

Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης

Μετά την Άλωση, οι κάτοικοι πολλών περιοχών της Ελλάδας που είχαν μετοικήσει κατόπιν σουλτανικής εντολής στην Πόλη δημιούργησαν μαζί με τους γηγενείς κατοίκους της από την περίοδο πριν από την Άλωση, μια νέα κοινωνία, τους Κωνσταντινουπολίτες. Σε αυτήν εντάχθηκαν και Έλληνες από την Ανατολία που ήλθαν αργότερα. Τα μέλη της κοινωνίας αυτής μιλούσαν ελληνικά, ήταν χριστιανοί Ορθόδοξοι και είχαν συναίσθηση της κοινής τους μοίρας.

Ο οικογενειακός τάφος

Όταν οι Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία το 1964, ο όχι και τόσο θετικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος, ο Αντίλ Μπέης, είπε με ένα σαρκαστικό χαμόγελο: «Λυπούμαστε που φεύγετε, αλλά είναι καλύτερο για τον καθένα να πάει στα σπίτια και τις πατρίδες του». Αυτό το μυθιστόρημα είναι η ιστορία των Ρωμιών που δεν μπορούσαν να πουν: «Αυτή είναι η πατρίδα μας».

Σεπτεμβριανά 55 Β έκδοση συμπλρωμένη

Τα Σεπτεμβριανά του 1955 όπως αποτυπώθηκαν στον εληνικό και ξένο Τύπο.

Η ελληνική επανάσταση του 1821

Στα σύνορα με τα Αγγλικά Επτάνησα, η Ακαρνανία αντιμετωπίζει την εχθρότητα του Μέτερνιχ για την επανάσταση και την αρχική αρνητική στάση της Αγγλίας. Οι αναφορές των Άγγλων προξένων της Πρέβεζας και της Πάτρας περιγράφουν τα γεγονότα καθώς με τον χρόνο και τη βοήθεια των Φιλελλήνων και του λόρδου Βύρωνα, οργανώνεται και εδραιώνεται η Επανάσταση. Από την Πίζα, όπου έχουν συγκεντρωθεί οι Έλληνες, ο Ιγνάτιος Ουγγροβλαχίας αλληλογραφεί και συμβουλεύει τον...

Μιθριδάτης ΣΤ' ο Ευπάτωρ

Στα χρόνια του Μιθριδάτη και μέσα στα πλαίσια του κράτους του οι ελληνικές πόλεις τείνουν προς μία εθνότητα που επεκτείνεται και στους άλλους λαούς. Οι Έλληνες, που στελεχώνουν το μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού στο κράτος του Μιθριδάτη, δεν είναι πια περιορισμένοι στις πόλεις, όπως παλιότερα, αλλά κινούνται στον ευρύτερο χώρο

Μνήμες γεύσης

Συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής από τα Δυτικά Παράλια της Μικράς Ασίας

Ισοτρία του Βυζαντίου Α΄ Τόμος

Το Βυζάντιο, η Κωνσταντινούπολη -«Νέα Ρώμη» της Ανατολής- έγινε από τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. η πρωτεύουσα της μεσαιωνικής ελληνικής αυτοκρατορίας, η οποία έμελλε να διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην ιστορική εξέλιξη των εθνών της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, για εντεκάμισι περίπου αιώνες

Το Χρυσοκέραμο Τσεγκέλκιοϊ του Βοσπόρου

Ένα οδοιπορικό στου Τσεγκελκιου.

Οι Δάσκαλοι της Πόλης - Σειρά Πρώτη

Δημήτριος Ζουρελίδης 1916-1989 Τατιάνα Φρηγοριάδου 1946-1993 Χριστόδουλος Κωνσταντινίδης 1912-1994 Νίκη Δηκταμπάνη 1914-1996

Ιστορίες από το Βυζάντιο

Στο δεύτερο τόμο μας παρουσιάζεται το μεσαιωνικό Βυζάντιο, ένας πολυεθνικός κόσμος, εξελληνισμένος τώρα πια,

Φιλοτεχνία

Κατ' εξακολούθηση

Ο Μάρκαρης αγαπάει και σέβεται τους αναγνώστες του κάθε φορά που γράφει. Και είναι ο λόγος που καταθέτει με μεγάλη εντιμότητα την προσωπική του εξομολόγηση και σ' αυτό το κείμενο.

Επιτομή Ιστοριών Τόμος Α

Η "Επιτομή" είναι ίσως η μοναδική χρονογραφία όπου τα ιστορικά πρόσωπα αξιολογούνται αναλόγως του αν διακρίθηκαν στη λογοτεχνία ή προστάτευσαν τα γράμματα.