Ο περιπλανώμενος Ρωμιός

Ο Αλέξανδρος Μανθούλης στέκεται μπροστά στις άγραφες σελίδες ενός τετραδίου 400 σελίδων με χοντρό εξώφυλλο και αναρωτιέται αν θα μπορέσει να τις γεμίσει, αφηγούμενος «ορισμένα επεισόδια» από τη ζωή του. Έχοντας, όμως, βρεθεί το 1918 να πολεμά στο μέτωπο της Γάζας ως αξιωματικός του Οθωμανικού Στρατού με την 7η στρατιά του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), απέναντι στον Βρετανικό Στρατό στον οποίο ηγείται ο Ε. Άλεμπι (Λώρενς της Αραβίας), έχει πολλά να πει....

Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης

Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης είναι μια ομάδα Ελλήνων με την ιστορία τους να αρχίζει από την Άλωση της Πόλης και να συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας

Ταξίδι στην άκρη της ζωής

Το Ταξίδι στην άκρη της ζωής είναι το κύκνειο άσμα μιας συγγραφέως που έζησε και έγραψε άφοβα, προσκαλώντας εμάς που τη διαβάζουμε σε έναν διάλογο με την ίδια αλλά και με τον εαυτό μας.

Οι φωνές της σιωπής

Αρραβώνας με τη ζωή και το θάνατο

To 1970-1980 ήταν μία ξεχωριστή περίοδος για το αριστερό κίνημα στην Τουρκία και το Κουρδιστάν. Το κοινωνικό και ταξικό ξύπνημα ριζώθηκε στη νεολαία, απλώθηκε στα εργοστάσια, στις συνοικίες, στα χωριά. Επίσης γράφτηκαν πολλές ιστορίες ηρωικών αντιστάσεων από το κίνημα και τους συντρόφους.

Λεξικό του Κωνσταντινουπολίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος

Ας γίνει λίγος θόρυβος

Άνθρωποι που ζουν μέσα στο ίδιο σπίτι, κάθονται στο ίδιο τραπέζι, μεγαλώνουν και γερνούν μαζί και όμως ποτέ δεν καταφέρνουν να επικοινωνήσουν∙ αόρατοι τοίχοι που πλακώνουν τις απογοητεύσεις και τις επιθυμίες. Ο Bilgehan Ucak την ώρα που αναφέρεται στην ησυχία, υπογραμμίζει με κόκκινο τη μοναξιά. Το μυθιστόρημα Ας γίνει λίγος θόρυβος καταπιάνεται –εστιάζοντας στις έννοιες της δέσμευσης και στο να ανήκεις κάπου– με την ιστορία του Νουρχάν μπέη, ο οποίος...

Με την Πόλη ως ιμάτιον

Ο πατέρας μου Δημήτριος Σ. Ευαγγελίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αιώνα και πέθανε στη Λευκωσία το 1992. Σε αυτό το βιβλίο αναλογίζομαι τη ζωή του. Γράφω για την Πόλη που έζησε, για την Αθήνα της κατοχής, για την Κύπρο της Αγγλοκρατίας.

Πολυκατοικία Τσεμμπέρ

Στα εβδομήντα πέντε του χρόνια ο Κωνσταντινουπολίτης Περικλής Δράκος, τις μέρες του κορονοϊού στο διαμέρισμά του στην Πολυκατοικία Τσεμμπέρ όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, αρχίζει να γράφει τις αναμνήσεις του. Ερωτεύεται με την πρώτη ματιά τη Λεϊλά που ψάχνει να βρει σπίτι στη γειτονιά. Τις αναμνήσεις του τώρα πια θα τις γράψει για τη Λεϊλά, ώστε να της μιλήσει για τον εαυτό του… Οι αναμνήσεις του Περικλή είναι ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα και το πάθος,...

Ο οικογενειακός τάφος

Όταν οι Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία το 1964, ο όχι και τόσο θετικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος, ο Αντίλ Μπέης, είπε με ένα σαρκαστικό χαμόγελο: «Λυπούμαστε που φεύγετε, αλλά είναι καλύτερο για τον καθένα να πάει στα σπίτια και τις πατρίδες του». Αυτό το μυθιστόρημα είναι η ιστορία των Ρωμιών που δεν μπορούσαν να πουν: «Αυτή είναι η πατρίδα μας».