Νάξος και Βουρλά

Αυτη η επικοινωνία Νάξου-Βουρλών είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία αδελφικών σχέσεων και την απόκτηση κοινών βιοτικών και πολιτισμικών στοιχείων. Η παρούσα εργασία σκοπό είχε να αναδείξει αυτές τις σχέσεις και να συλλέξει αυτά τα στοιχεία των δύο τόπων, ώστε, καταγράφοντάς τα, να μείνουν ανεξίτηλα στο χρόνο.

Ο δρόμος μου είναι πλατεία

Ο Ορχάν Βελί Κανίκ προσανατολίστηκε στο γλωσσικό περιβάλλον, ξεπερνώντας τη μεσοαστική καταγωγή του και γράφοντας στη γλώσσα των δρόμων. Η ποίησή του γέμισε με λαϊκές εκφράσεις στις οποίες οφείλεται εν μέρει το γεγονός πως διαβάζεται άνετα ακόμη και σήμερα.

Μνήμη της άλλης όχθης

Mορφές πνευματικές του Eλληνισμού της Πόλης που αδικήθηκαν, αγνοήθηκαν ή προσπεράστηκαν, αποκαθίστανται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του Xαράλαμπου Bάϊου.

Κυριακάτικο απόγευμα στην Πρίγκηπο

Μια τρυφερή κοινωνική, αισθηματική ιστορία, που αποδεικνύει το ψυχικό μεγαλείο και το εύρος συναισθημάτων της συγγραφέως.

Ένας Ενετός του 15ου αιώνα στην αυλή του Μεγάλου Τούρκου

O σουλτάνος είναι ο Μωάμεθ Β' ο Πορθητής κι ο Βενετός είναι ένας νεαρός έμπορος, πρωταγωνιστής, στα τέλη του 15ου αιώνα, μιας εκπληκτικής περιπέτειας, που για πρώτη φορά μεταφράζεται στη γλώσσα μας. Ξεκίνησε με τον αδελφό του για την Ελλάδα, αλλά μετά την άλωση της Χαλκίδας αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους.

Περι Πτερών

Θέματα καθημερινά, μακραίωνα, μεταξύ μαύρης σάτιρας και λευκής γραφιστικής μαγείας αναβλύζουν με τρόπο μαγικό ξορκίζοντας το κακό και αποκαλύπτουν με πικρό χαμόγελο τον παγκοσμιοποιημένο ανθρώπινο "κοινό τόπο" της μωρίας, με μία ευγενική -ωστόσο- υπέρβαση που θυμίζει αβρή φίνα χειρονομία, σαν να μας κερνάει ένα ποτήρι άκρατου μοναστηριακού κρασιού αυτογνωσίας.

Λευκάδιος Χέρν και Πιέρ Λοτί

Λευκάδιος Χερν και Πιερ Λοτί: Δύο «δραπέτες» του δυτικού πολιτισμού, μελαγχολικά παράξενες, ρομαντικές ανθρώπινες φύσεις, σημαντικοί συγγραφείς. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να ανιχνεύσει την παραλληλία του βίου και των εμπειριών των δύο λογοτεχνών, του Λευκάδιου Χερν και του Πιερ Λοτί

9 ώρες στα Εξάρχεια

Εννέα ώρες, Εννέα ιστορίες. Μια γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας. Τα Εξάρχεια φωνάζουν, συζητούν, σωπαίνουν. Διαφορετικές φωνές, κοινός τόπος. Μέσα από προσωπογραφίες και εξομολογήσεις, ο γείτονας και ο περαστικός συστήνονται στον αναγνώστη, σχηματίζοντας ένα μωσαϊκό εικόνων και συναισθημάτων. Το συλλογικό αυτό έργο είναι η διαδρομή εννέα ξένων που ανέβηκαν στο ίδιο λεωφορείο.

Το άλλο ρούχο του φόβου

Αφηγήσεις καθημερινές, κάποτε σουρεαλιστικές, αποδίδονται με μια λογοτεχνική "μονοκοντυλιά" κι έναν ωμό, στα όρια του κυνικού, ρεαλισμό. Χαμένα όνειρα, ευσεβείς πόθοι, προκαταλήψεις, υποκρισία είναι μερικά από τα θέματα που αναδύονται από τις σελίδες της συλλογής, η οποία αποτελείται από τριάντα έξι αφηγηματικές μικρό-γραφίες. Ο συγγραφέας εξερευνώντας τις δυνατότητες της μικρής φόρμας αποτυπώνει πότε σε μια σύντομη παράγραφο κι άλλοτε σε εκτενέστερα...

Ο Ισλαμιστικός φοίνικας

. Στο βιβλίο αυτό, η Loretta Napoleoni, ειδήμων σε ζητήματα τρομοκρατίας, μας οδηγεί πέρα από τους τίτλους των εφημερίδων που παρουσιάζουν το Ισλαμικό Κράτος σαν μια βίαιη συμμορία που κερδίζει διαρκώς έδαφος - και αναλύει το πως η φανατική αυτή ισλαμική οργάνωση προτείνει ένα καινούριο μοντέλο οικοδόμησης έθνους.

Η αυλή μας

Ο Α΅ι΅-Δημήτρης και τα προσφυγόπουλα

Δεν ξέρω πώς τα ταίριαξε έτσι ο Θεός και είμαστε στην ίδια οικογένεια τρεις Δημήτρηδες: ο παππούς, ο πατέρας κι εγώ. Όπως είναι φυσικό, τον Άγιο Δημήτριο τον έχουμε σε μεγάλη ευλάβεια και τον θεωρούμε προστάτη στο σπιτικό μας.

Στο δρόμο του ήλιου

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τελειώσει και οι σύμμαχοι ευνοούν την Ελλάδα. Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας και του Πόντου παρακολουθούν τα γεγονότα και, παρά τους διωγμούς και τις πιέσεις των Τούρκων, δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό και τα πατριωτικά τους αισθήματα.

Μέτζ Γιεγέρν

Ένα σπαραχτικό διήγημα που περιστρέφεται γύρω από την Αρμενική Γενοκτονία του 1915 παρουσιάζεται για πρώτη φορά ως εικονογραφήγημα.

Νυχτερινός Διαβάτης

Δέκα αφηγήσεις με φόντο το σύγχρονο αστικό τοπίο. Οι ήρωες, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που ζουν και πορεύονται μέσα σε απρόσωπες μεγαλουπόλεις προσπαθώντας να επιβιώσουν και να σταθούν στα πόδια τους σε πείσμα του σαρωτικού και πολλές φορές αδυσώπητου παρόντος. Η απώλεια, ο πόνος, η μοναξιά, η υποκρισία, ο έρωτας και η φιλία, αλήθειες αιώνιες και πάντα επίκαιρες ξεπηδούν μέσα από κάθε ιστορία δίνοντας μας ένα ζωντανό μωσαϊκό χαρακτήρων πότε με σατυρική...

Ανησυχία

Σε ένα πλαίσιο απολύτως επίκαιρο, ο Λιβανελί στο νέο του µυθιστόρηµα µας παρασύρει σε ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο της Μέσης Ανατολής, µέσα από τη σχέση του Χουσεΐν µε τη Μελεκνάζ, τους πρόσφυγες, την ιστορία των Γεζιντί, που οι ανιστόρητοι λένε ότι «λατρεύουν τον διάβολο». Το ταξίδι του Ιµπραήµ στη γενέτειρά του, το Μάρντιν, είναι ένα ταξίδι στη βία του πιο ανελέητου προσώπου της Μέσης Ανατολής, στον έρωτα και, ίσως, στην αυτογνωσία.

Η Σμύρνη στις φλόγες

Με άξονα την πολεµική σύγκρουση ανάµεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία µεταξύ 1919 και 1922, που κορυφώνεται µε τον διωγµό των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία και την καταστροφή της Σµύρνης, ο Οµέρο Αρίτζις αφηγείται τις δραµατικές συνέπειες του διωγµού αυτού.

Βγερού Γλυκά Φανού

Δεν ξέρω αν είναι Ρωμιά, Τουρκάλα ή Φράγκισσα, όμως είναι κείνη που άκουσε το σμίξιμο των σπαθιών με τη σάρκα και τις φωνές των μανάδων που βλέπανε τις κόρες τους να βιάζονται, που αντίκρισε βρέφη κομματιασμένα να κείτονται πεταμένα στα βράχια, που έζησε το γιουρούσι και το πελέκι.

Κωνσνταντίνος Παλαιολόγος

Το παιδί από την Τραπεζούντα

«Αγάπη, υπάρχει άλλη λέξη; Ναι, θάρρος. Θάρρος, αυτή η ορµή που δεν κουράζεται ποτέ από τη ζωή, που τη δέχεται σήµερα µε τους περιορισµούς της, όπως χθες µε τους αγώνες και τις χαρές της, όπως άλλοτε µε τις προκλήσεις της. Αυτή η ορµή που προχωράει ακάθεκτη.» Το παιδί από την Τραπεζούντα, είναι ο Τηλέµαχος, που, γέρος πια, νοσηλεύεται σε ένα νοσοκοµείο όπου η κόρη του έρχεται να τον συναντήσει.