Να με λες Ελένη...

Ποιητική συλλογή

Κωνσταντινούπολη - Αθήνα

Τι να λησμονήσω, τι να θυμηθώ, ήταν μια φορά και έναν καιρό, έλεγαν οι στίχοι στο παλιό εκείνο νοσταλγικό τραγούδι. Ήταν πράγματι πιο όμορφα όσα πέρασαν και έφυγαν; Μήπως μας φαίνονται έτσι επειδή είναι συνδεδεμένα με τα νιάτα μας, με τη ζωή μας που γλίστρησε μέσα από τα χέρια μας χωρίς να το καταλάβουμε; Σίγουρα ήταν μια φορά και έναν καιρό, μια και δεύτερη φορά δεν υπάρχει ούτε και δεύτερος καιρός. Ο μοναδικός καιρός που έχουμε είναι λίγος και τελειώνει...

Οι φωνές της σιωπής